Wie ik ben
Ik was een buitenkind. Paardrijden, hutten bouwen, schaatsen. Op de manege deed ik niets half verzorgen, borstelen, het hele plaatje. Daar leerde ik wat ik nog steeds doe: aandacht, regelmaat, verantwoordelijkheid nemen.
Op mijn zeventiende vertrok ik alleen naar Mallorca om als entertainer te werken. Sport, spel, avondshows voor honderden gasten die ik niet kende, in omstandigheden die ik niet altijd controleerde. Daar leerde ik wat beleving écht is. Niet wat er op papier staat maar wat er in de zaal gebeurt. Wanneer energie wegzakt. Wanneer een programma niet aansluit. Hoe je bijstuurt voordat het te laat is. Dat zit sindsdien in alles wat ik doe.
Wat me heeft gevormd
k ben opgegroeid in een spiritueel gezin. Zelf was ik de nuchtere. Ik begrijp de kracht van energie maar het moet wel kloppen. Ik voel dingen goed aan, maar als het in de praktijk niet werkt geloof ik er niks van.
In 2018 had ik mijn droombaan. Van buitenaf klopte alles. Van binnen klopte niets. Ik leerde mezelf kennen op een manier die ik niet meer kon negeren. Doorgaan terwijl het niet stroomt is geen doorzettingsvermogen. Het is uitstelgedrag.
In 2024 nam ik afscheid van de politie. Na bijna twintig jaar. Niet omdat het niet goed was maar omdat ik op een punt was gekomen waarop ik voor mezelf moest kiezen. Voor wat ik zie, wat ik kan en wat ik wil uitdragen.
Ik wil bijdragen aan iets wat ertoe doet. Niet zomaar een evenement neerzetten omdat het op de planning staat maar zorgen dat wat er gebeurt ook écht iets in beweging zet. Voor de organisatie, voor de mensen in de zaal, voor wat daarna komt.
Ondernemen is voor mij geen vlucht. Het is de logische conclusie van wie ik altijd al was.
Waarom Fenny
Ik begin waar anderen overslaan: bij de vraag waarom. Ik zeg wat ik zie, ook als het ongemakkelijk is. En ik stop niet voordat het klopt.
Ik heb zelf meegemaakt hoe het voelt als je te lang doorgaat terwijl het niet stroomt. Dat maakt me niet alleen vakmatig scherp, het maakt me geloofwaardig. Ik vertel je niet wat je wilt horen. Ik help je zien wat er écht speelt.
Ik ben geen eventmanager die evenementen organiseert.
Ik ben iemand die eerst vraagt: waarom doen we dit eigenlijk? Als dat antwoord er niet is of niet klopt zeg ik dat ook.
Ik heb een lage tolerantie voor 50%-werk. Voor evenementen die worden gebouwd voordat het doel scherp is. Voor dezelfde fouten die elk jaar opnieuw worden gemaakt omdat niemand een keer terug naar de tekentafel durft. Voor de uren die intern oplopen omdat ruis ontstaat over keuzes die maanden eerder hadden moeten worden gemaakt
